Een VvE in Amsterdam-Noord met 14 laadpalen. Elke ochtend staan er drie bezet door auto's die al klaar zijn met laden, en twee door benzineauto's van bezoekers die geen andere plek vonden. Een bewoner die wil laden, rijdt de garage in en weer uit. Op steeds meer locaties in Nederland gaat het zo.
Revtek · 1 juni 2026
Nieuwe appartementencomplexen moeten in Nederland sinds 2022 verplicht zijn uitgerust met laadinfrastructuur. Dat betekent dat elke VvE die de afgelopen jaren is opgeleverd, al een aantal laadpunten heeft, en dat er de komende jaren meer bijkomen naarmate bewoners van benzine- op elektrisch overstappen.
Een complex met 40 wooneenheden heeft al gauw 10 tot 16 laadpunten. Dat klinkt als genoeg, maar zonder beleid gaat het mis. Een AC-lader met bekabeling kost al snel tussen de €1.500 en €3.500 per punt. Die investering rendeert alleen als de plekken beschikbaar zijn voor de mensen waarvoor ze bedoeld zijn.
Voor VvE-beheerders en vastgoedeigenaren is dit een nieuw vraagstuk. Parkeerbeheer kenden ze al. Maar laadplek-beheer vraagt iets extra's: tijdlimiet-handhaving, onderscheid tussen doelgroepen, en idealiter een koppeling met de laadpaal zelf.
Het eerste probleem heet ICE-blokkering. ICE staat voor Internal Combustion Engine: een benzine- of dieselauto die op een laadplek geparkeerd staat. Ook zonder kwade bedoelingen is de plek dan onbruikbaar voor wie wil laden. Op locaties zonder actieve handhaving is dit structureel. Een bordje "alleen voor elektrisch" houdt niemand tegen als er toch geen controleur langskomt.
Het tweede probleem is de "charging hog": een elektrische auto die al uren geleden klaar is met laden maar de plek nog steeds bezet. De auto staat er, de lader is inactief, en de volgende bewoner kan nergens terecht. Dit is een gedragsprobleem, maar het vraagt een technische oplossing. Mensen herinneren doen via een briefje op de voorruit werkt een keer. Structureel werkt het niet.
Wat beide problemen gemeen hebben: u kunt ze niet oplossen met beleid alleen. U hebt handhaving nodig die automatisch werkt.
ANPR-software herkent het kenteken van elk voertuig dat de laadzone inrijdt. U stelt in welke kentekens toegang hebben tot de laadzone. Dat is een aparte lijst naast de algemene parkeerwhitelist. Een bewoner met een elektrische auto staat op beide lijsten. Een bezoeker met een dieselauto staat op geen van beide.
Arriveert een kenteken dat niet op de laadlijst staat, dan blijft de slagboom of richtingspaal dicht en wordt de bestuurder naar de reguliere bezoekersvakken verwezen. De beheerder hoeft er niet aan te pas te komen.
Het grote voordeel ten opzichte van RFID-kaarten of apps is dat er niets van de bewoner gevraagd wordt. Het kenteken is de sleutel. Voor VvE's en appartementencomplexen is dit bijzonder handig: nieuwe bewoners worden eenmalig geregistreerd bij intake, en daarna regelt het systeem de rest.
Zodra u laadplekken wilt beheren voor verschillende groepen, wordt het interessanter. Neem een kantoorcomplex dat laadplekken aanbiedt aan vaste medewerkers, lease-rijders van een ander bedrijf in het pand, en incidentele bezoekers.
In het Revtek-platform maakt u per kenteken of per groep een laadplek-profiel aan:
Dit laatste is ook bruikbaar voor commerciële parkeerterreinen die laadplekken willen aanbieden als betaald product: bij aankoop van een laadticket wordt het kenteken automatisch geautoriseerd voor de geldigheidsperiode.
U stelt per zone of per plek een maximale parkeertijd in, bijvoorbeeld 4 uur. Zodra de grens bereikt is, stuurt het systeem automatisch een bericht naar de kentekenhouder via WhatsApp of e-mail: "Uw voertuig staat meer dan 4 uur op een laadplek. Gelieve uw auto te verplaatsen."
Reageert de eigenaar niet binnen 30 minuten, dan krijgt de vastgoed- of VvE-beheerder een melding en kan die actie ondernemen of het noteren voor het kwartaalverslag.
Dit werkt alleen als het kenteken is gekoppeld aan een contactgegeven. Voor bewoners en medewerkers is dat standaard bij registratie. Voor incidentele bezoekers kunt u bij de tijdelijke laadplaatsreservering om een telefoonnummer vragen; daarvoor is één invoerveld genoeg.
Revtek koppelt via een open API met meerdere laadpaalbeheerders. Met Zaptec, Alfen en Charge Amps is een directe koppeling mogelijk, waarmee u naast de toegang tot de plek ook de laadsessie zelf start op basis van het herkende kenteken.
Dat betekent concreet: bewoner Van der Berg rijdt de laadzone in. De ANPR-camera herkent zijn kenteken, autoriseert de toegang én stuurt tegelijk een startopdracht naar de laadpaal. Hij stapt uit, sluit de kabel aan, en het laden begint automatisch. Geen app, geen RFID-kaart, geen pasje dat hij een keer vergeet.
Voor VvE's die laadkosten willen doorbelasten aan individuele bewoners is dit bijzonder praktisch. Het verbruik per laadsessie wordt bijgehouden per kenteken, klaar voor maandelijkse doorbelasting. Voor bezoekers die per kWh willen betalen, kunt u dit combineren met Mollie-betalingen.
Aan de hardware-kant hebt u een ANPR-camera bij de ingang van de laadzone nodig, en een slagboom, richtingspaal of individuele plekbeveiliging. Voor een laadzone met 6 tot 10 plekken in een aaneengesloten zone is één camera bij de ingang vaak voldoende; niet elke plek hoeft eigen detectie.
Het softwareplatform van Revtek kost vanaf €175 per maand per locatie, inclusief onbeperkte kentekenlijsten, tijdlimiet-beheer en WhatsApp-notificaties. Laadplekbeheer zit standaard in het platform.
De terugverdientijd is moeilijk exact te noemen omdat die sterk afhangt van de situatie, maar de redenering is eenvoudig: als u €25.000 hebt geïnvesteerd in laadinfrastructuur, wilt u dat die beschikbaar is voor de mensen waarvoor hij bedoeld is. Voor €175 per maand voorkomt zo'n systeem conflicten over laadplekken en klachten van bewoners.
Een VvE met 30 wooneenheden heeft nu misschien 8 elektrische auto's en over vijf jaar ongeveer 18. Het is verstandig het beheer te regelen voordat de laadplekken vol raken.
Plan een gratis demo en ontdek wat Revtek voor uw situatie kan betekenen.
Plan een demoOf mail naar info@revtek.nl